สมุนไพรอ้อ

สมุนไพรอ้อ

อ้อ Arundo donax L.
บางถิ่นเรียก อ้อ (ทั่วไป) อ้อหลวง (ภาคเหนือ) อ้อใหญ่ (ภาคกลาง)

ไม้ล้มลุก จำพวกหญ้า อายุหลายปี มักขึ้นเป็นกอ สูง 2-8 ม. ลำต้นเป็นปล้องตั้งตรง ภายในกลวง แตกกิ่งก้านบ้างเล็กน้อย ลำต้นกว้าง 1.5-3 ซม. ปล้องสั้น กาบหุ้มลำต้น ยาว 10-15 ซม. ยาวกว่าปล้องมาก มีลายตามยาว สีออกนวล เกลี้ยง หรือมีขนยาว ที่รอยต่อของกาบใบและตัวใบมีลิ้นใบ (ligule) ยาว 2-3 มม. ขอบจักหรือชายครุย ใบ ยาว 45-60 ซม. โคนใบกว้าง 4-6 ซม. มีลายตามยาว เนื้อใบหนา ปลายเรียวแหลมเป็นหางยาว มักจะพับลง เกลี้ยง ขอบใบสาก ดอก ออกที่ยอดเป็นช่อใหญ่กระจาย ยาว 30-75 ซม. ดอกหนาแน่น ช่อดอกแตกกิ่งมากมาย ยาวประมาณ 15-30 ซม. มีขนยาวคล้ายขนนก ช่อดอกย่อย (spikelet) ยาว 13-17 มม. ประกอบด้วยดอก 4-5 ดอก กาบช่อย่อยกาบล่าง ยาว 11-14 มม. มีเส้นตามยาว 5 เส้น กาบบนรูปแคบ ๆ ยาว 11-14 มม. มีเส้นตามยาว 3 เส้น ปลายแหลมบาง กาบล่างของดอก รูปไข่แกมรูปหอก ยาว 10-15 มม. มีขนยาวและหนาแน่นใกล้โคน ขนยาวประมาณ 10 มม. บาง ปลายแหลม ที่โคนมีเส้นตามยาว 7-8 เส้น กาบบนของดอก ยาว 6-11 มม. เป็นเยื่อบางใส กว้าง ปลายมน หรือ ตัด ขอบมีทั้งขนธรรมดา และขนแข็ง ๆ เกสรเพศผู้มี 3 อัน อับเรณูยาว 2-2.2 มม. เรียวเล็ก สีเหลือง รังไข่เกลี้ยง ก้านเกสรเพศเมียสั้น ๆ 2 อัน ปลายเกสรเพศเมียยาวประมาณ 1 มม. มีขนสีน้ำตามแกมเหลือง ยาวคล้ายขนนก

นิเวศน์วิทยา : ขึ้นตามที่ราบลุ่มชื้นแฉะทั่วไป

สรรพคุณ : ราก น้ำต้มรากกินเป็นยาขับปัสสาวะ เหง้า น้ำต้มเป็นยาระบาย ขับระดู และห้ามการหลั่งน้ำนมของสตรี

 

รูปภาพจาก:fang.com,vichakaset.com