มหาหิงคุ์

มหาหิงคุ์

มหาหิงคุ์เป็นชั้นน้ำมันประเภท โอลีโอกัมเรซิน จากรากและลำต้นใต้ดินของพืชในสกุล Ferula (วงศ์ Unbelliferae) หลายชนิด เช่น ชนิด Ferula assa-foetida L. ชนิด Ferula sinkiangensis K.M. Shen พืชพวกนี้เป็นไม้ล้มลุก อายุหลายปี ลงหัว ขึ้นในที่แล้ง ในทะเลทราย มีถิ่นกำเนิดในตะวันออกกลาง (ประเทศอิรัก อิหร่าน และอัฟกานิสถาน) และภาคตะวันตกของประเทศจีน คํา หิงคุ์ (Hingu) เป็นภาษาสันสกฤต โบราณไทยเต็มคำว่า มหา เข้าไป เรียกมหาหิงคุ์ มหาหิงค์มีลักษณะเป็นก้อนสีเหลืองแดงและเหนียว มียางสีขาวฝังตัวอยู่ด้วยเป็นแห่งๆ มีกลิ่นเหม็นทนนาน มีรสเผ็ดร้อนและเบื่อ โบราณว่า แก้พรรดึกอันผูก แก้ลมซึ่งมีอาการให้เสียดแทง ขับลมผาย ชำระเสมหะและลม และทางเคมีนั้น มหาหิงค์ประกอบด้วยชันและน้ำมันระเหยง่ายที่มีกำมะถันเป็นองค์ประกอบ มหาหิงคุ์มีหลายชนิด เช่นมหาหิงคุ์ยางโพธิ์ มีลักษณะเป็นก้อนเหนียว เหมือนยางโพธิ์ ลางคนอ่านพบชื่อนี้ในตำราแล้วไม่รู้ว่าเป็นอะไร เกิดสำคัญผิดก็เลยใช้มหาหิงคุ์ และยางโพธิ์ด้วยกัน หิงคุ์ขี้แพะ มีลักษณะเป็นก้อน ร่วน โบราณใช้มหาหิงคุ์ผสมกับแอลกอฮอล์ทาท้องเด็ก แก้ท้องขึ้น ท้องเฟ้อ

 

รูปภาพจาก:maerakluke.com,blogspot.com